Kunstenaar: Isabelle Van den Hove

Isabelle Van den Hove is een leerlinge van Jean-Claude Coenen en leerde schilderen met de schildersezel op de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Luik. In april 2000 was ze eerste laureate van de Grote Prijs Jules Raeymakers.
In de schilderkunst stelt Isabelle Van den Hove zich volledig open voor haar eigen persoon; daarbij houdt ze voortdurend rekening met de mogelijkheid dat er toevallig iets kan opduiken, dat er iets kan gebeuren, dat zich iets kan voordoen waardoor ze weer een nieuw aspect van zichzelf kan leren kennen. Is het niet zo dat de kunstenaar tevens zijn eigen eerste toeschouwer is? In het beoefenen van de schilderkunst is dus niets voorgeprogrammeerd, tenzij de keuze voor de ondergrond, het formaat, het medium. Uit het penseel komen in zuivere kleuren, in penseeltrekken boordevol energie, pit en levenskracht - soms in vlakke tinten - onverwachte silhouetten tevoorschijn: hier een blad, daar een boom, een onwaarschijnlijk landschap, wat verderop een maanvis, een vliegtuigvogel, een grijnzende kikker, een moe gezicht, een dreigende mond. De glimlach en de afschuw. Met haar schilderkunst maakt Isabelle het kind wakker dat sluimert in haar en al te vaak slaapt in ons.