Kunstenaar: Geneviève Nicolas

Haar weg als kunstenares vangt aan met tekenen, in 1983. Na een korte leergang in het atelier van de Griekse schilder Aristoteles Solounias, die haar initieert in de olieverftechniek, schrijft ze zich in 1989 in bij Camille De Taey. Daar vervolmaakt ze zich in het schilderen van naakten. In 2000 treedt ze toe tot het atelier van Toma Roata, waar ze komaf maakt met het figuratieve en een radicale koerswijziging maakt, in de richting van het abstracte, het overdachte.
Insomnia is de picturale uitdrukking van haar intieme band met de nacht. Datgene dat wil praten, een stukje van haarzelf dat ze niet kent, maar dat naar buiten wil treden, zich uit haar wil wurmen, voor het voetlicht treden. Durven kijken, durven toetreden tot het mysterie van de Schaduw. Het benaderen, het doorgronden, waarom niet ermee kennismaken? Een duik, wat scheuren, het zwarte gat. Waarna laag per laag geheugenresten, droomrepen, opium naar boven komen. En soms ook, ja soms, ontstaan zo lichtfragmenten.