Kunstenaar: Dominique Moreau

De schilderkunst van Dominique Moreau is - als waren het sporen van de doortocht van de Mens op Aarde - een zoektocht naar grondstoffen, naar doorschijnende vlakken die eruitzien als lagen boven elkaar, opeengestapelde sedimenten waarin stukjes leven gevangen zitten. Als humus, of leem dat de kleine persoonlijke geschiedenissen vasthoudt, zijn haar schilderijen bedekt met gebarsten asfalt, verbrokkelde plaaster, of nog geërodeerd beton - sporen van urbanisatie of een zoeken naar tekens, naar door tijd en slechte weersomstandigheden weggevreten handschriften .

In haar werk speelt het geheugen, het heiligdom van de viering van het leven, een voorname rol. Dominique Moreau heeft in eerste instantie het menselijk lichaam aangesproken, zijn levenskracht. Daarna heeft ze zich gewend tot wat verloren ging op de bodem van het water - verdwenen beschavingen.

Vandaag gaat haar interesse uit naar de herinneringen aan het bewerkte land dat zijn organische rijkdommen doorgeeft aan de bossen, een verre herinnering, een herinnering aan voetpaden in de stad, verbleekte getuigen van heel wat menselijke agitatie. De tijd wordt elastisch en de geschiedenissen gaan door elkaar lopen.