Kunstenaar: Isabelle Azaïs

Plastische chirurgie :
De thematiek van het werk bestaat erin metaforen te vinden op plastisch-chirurgische wijze. Afgescheurde stukjes van schilderijen vormen als het ware huiden die vaak van het ene schilderij op het andere geënt worden, vlak of in de vorm van spaanders. De gezichten worden niet echt vervormd, wel wordt hun beeltenis bewerkt, gekneusd of beklad. Tussen de portretten en de toeschouwer komen sporen van het leven te staan, wat men ervan weet en wat je niet altijd kunt zien.
Alle doeken zijn geschilderd met acrylaatverf op linnen-katoendoek met in de achtergrond een stuk latex. De gebruikte techniek is die van vernisverf, net als het olieverfschilderen. De veranderingen die aan de schilderijen worden aangebracht zijn stabiel en definitief en brengen geen andere wijzigingen aan aan het beeld op zich. Isabelle Azaïs genoot een opleiding aan de Academie voor Schone Kunsten van Toulouse en volgde een derde cyclus in Nantes. Haar artistieke parcours vermeldt schilderijen, foto’s en installaties ; ze had tentoonstellingen in verschilde streekmusea in Frankrijk, maar ook in Parijs en in het buitenland (de VS - bv. New York - Kiev, Oekraïene, Vilnus, Litouwen, Cardif, Pays de Galle…).